Jaś i Małgosia

Za czasów wielkiego głodu, gdy chleb był skarbem, żył ubogi drwal wraz z żoną i dwójką dzieci – Jasiem i Małgosią. Chatka, w której mieszkali, ledwie chroniła ich przed wiatrem i chłodem, a jedzenia coraz częściej brakowało, by się najeść do syta. Pewnej nocy, gdy dzieci spały na twardych posłaniach, macocha zaczęła szeptać drwalowi:

– Słuchaj, mężu, mamy tylko pół bochenka chleba. Nie wystarczy nam na jutro. Jutro musimy wyprowadzić dzieci w las, najgłębiej jak potrafimy. Tam rozpalimy im ogień, damy kawałek chleba i odejdziemy. Nie znajdą już drogi do domu, a my – głodni – dalej żyć nie zdołamy…